FokkerEnZo - WPMU

Een paar dagen verder en het allemaal even tot me laten bezinken. Eerlijkheid gebiedt mij te bekennen, dat ik op de reünie afstevende met een idee van ‘ik zie wel’. Toch wel een beetje onzeker, al die neven en nichten en namen van familieleden, waar ik het grootste gedeelte niet van ken. Maar…..wel razendnieuwsgierig. Van huis vertrekkend nam ik me voor, ok, een reünie, laat ik mezelf nu ook eens inspannen om mijn familieleden wat beter te leren kennen, i.p.v. de voor mij al bekenden gaan opzoeken.

Tijd wondt alle helen

Lui, ik heb er geen spijt van gehad. Mooie gesprekken gevoerd. Veel te korte gesprekken gevoerd. Wat ik vermoedde is waar, wij hebben een familie die behoorlijk wat meegemaakt heeft. Bij iedere familie zijn er gebeurtenissen geweest, die er ingehakt hebben. Nee, niet alles even leuk, dat mag duidelijk zijn. Een uitspraak van mijn vriendje: ‘Tijd wondt alle helen’, een nadenkertje, wat uiteraard niet inhoudt dat het leven alleen maar kommer en kwel is.

Tuin voorbereidingen

Integendeel zou ik zeggen. Geweldig vond ik het verhaal van mijn neef Ton uit Zwaag over mijn vader (kleine) Jan. Vader Jan ooit fanatiek stratenmaker en vakman, zou in Zwaag komen helpen om de tuin te bestraten. Ton had zijn allergrootste best gedaan de voorbereidingen te treffen en was al begonnen. Moet je net bij mijn vader zijn. Ik zie het voor me…. Pa vond het niks, zeker géén vakwerk naar zijn oordeel, en stak dat niet onder stoelen of banken. Ton teleurgesteld, hij had zich zo uitgesloofd bij de voorbereidingen.

Razende Ronnie

Daarna mocht er ge-opperd worden(voor mensen die onbekend zijn in de bouw, het zware sleepwerk doen en stenen aangeven). Ook dat zag ik voor me, als ervaringsdeskundige. Ik heb ook eens de eer gehad mijn vader te mogen assisteren bij het bestraten van de tuin. Mijn vader was in zijn glorietijd niet bij te houden, als een razende Ronnie wist hij de stenen op hun plaats te leggen. Zie dat maar eens aan te slepen en aan te geven op de juiste manier. Ton was gebroken. Tsja… mijn vader en tact toendertijd.

Bijbeppen en herinneringen ophalen

Tante Jo en Ton en hun romance samen met die van Wim en Annie. Joke met een heel verleden en Ans. Gertruud van tante Geertje waarvan ik me nog een verhaal wist te herinneren, wat we samen hadden meegemaakt. Gertruud wist het niet meer. En zo had Gertruud een verhaal wat ik niet meer wist.

Indrukwekkend

Ervaringen uitwisselen over het geloof of juist weer het niet geloven, wat ook wel een zwaar stempel op de familie gedrukt heeft, zo hier en daar. Ouders die geen gemakkelijke jeugd gehad hebben. Kinderen die daar soms een staartje van meegekregen hebben. Bijzondere gesprekken soms en bovenal mooie, indrukwekkende ervaringsverhalen.

Kleurrijke familie hebben wij.
Anja